ออริจิ้น พลิกโฉมอสังหาฯ สู่ Health Ecosystem เต็มรูปแบบ
- ออริจิ้น พร็อพเพอร์ตี้ ร่วมมือกับโรงพยาบาลสมิติเวช เปิดตัวบริการด้านสุขภาพ “HEALTHY COMMUNITY THONGLOR” ในโครงการออริจิ้น ทองหล่อเวิลด์
- สมิติเวชเข้ามาเป็น “Community Health Partner” ให้บริการดูแลสุขภาพครบวงจรแก่ลูกบ้าน ตั้งแต่การดูแลเชิงป้องกัน เวชศาสตร์การกีฬา ไปจนถึงโปรแกรมเพื่อชีวิตที่ยืนยาว
นายธนกร วุฒิพงษ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร สายงานการบริหารธุรกิจตลาดต่างประเทศ บริษัท ออริจิ้น พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด (มหาชน) หรือ ORI ผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ครบวงจร เผยถึงความร่วมมือกับโรงพยาบาลสมิติเวช เปิดตัวบริการด้านสุขภาพเพื่อดูแลลูกบ้าน “HEALTHY COMMUNITY THONGLOR” สร้างรากฐาน Community Ecosystem ภายใต้คอนเซ็ปต์ “A Healthier Way to Live, Together” ในโครงการ ออริจิ้น ทองหล่อเวิลด์ (Origin Thonglor World) ครอบคลุมโซนที่พักอาศัยทั้ง 3 โซน ได้แก่ Origin Courtyard Thonglor, Origin Glasshouse Thonglor และ Origin Prestige Thonglor โดยมุ่งสร้างต้นแบบการอยู่อาศัยที่คำนึงถึงมากกว่าการสร้าง “คุณภาพของพื้นที่” แต่รวมถึง “คุณภาพชีวิตและสุขภาพ” ของผู้อยู่อาศัยในระยะยาว
ดึงด้านการแพทย์เชื่อมการใช้ชีวิตลูกบ้าน
การร่วมมือกันในครั้งนี้เป็นการตอกย้ำแนวคิดของ ออริจิ้น ที่มุ่งพัฒนาที่อยู่อาศัยให้เป็นมากกว่าที่พักอาศัย แต่กลายเป็น Community ที่สามารถสนับสนุนการใช้ชีวิตในทุกมิติ โดยโรงพยาบาลสมิติเวชจะเข้ามามีบทบาทในฐานะ “Community Health Partner” นำองค์ความรู้และความชำนาญการด้านการแพทย์มาเชื่อมต่อกับการใช้ชีวิตของลูกบ้าน ผ่านบริการและกิจกรรมด้านสุขภาพที่ครอบคลุมตั้งแต่ Health Concierge ผู้ช่วยในการดูแลสุขภาพ , Preventive Health การดูแลสุขภาพเชิงป้องกัน , Sports Medicine เวชศาสตร์การกีฬา , และ Longevity Program การดูแลสุขภาพเพื่อชีวิตที่ยืนยาวอย่างมีคุณภาพ
ต่อยอดสู่ Health Ecosystem
นอกจากนี้ ออริจิ้น ยังเตรียมเดินหน้าสร้างปรากฏการณ์ใหม่ ด้วยการผนึกกำลังพันธมิตรหลากสาขา เพื่อต่อยอดสู่ Health Ecosystem ที่ครอบคลุมทุกไลฟ์สไตล์ ทั้ง Fitness, Food, Wellness, Hospitality และ Technology พร้อมส่งมอบประสบการณ์และกิจกรรมดูแลสุขภาพที่เข้าถึงได้ในชีวิตประจำวัน เปลี่ยนการดูแลสุขภาพให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
ทางด้าน พญ.ธิดากานต์ รุจิพัฒนกุล รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท และผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาธุรกิจ กลุ่มโรงพยาบาลสมิติเวช และโรงพยาบาลบีเอ็นเอช กล่าวว่า บทบาทของ Healthcare ในยุคใหม่ ไม่ควรจำกัดอยู่เฉพาะการรักษาเมื่อเกิดความเจ็บป่วย แต่ควรขยายไปสู่การดูแลสุขภาพเชิงป้องกัน และทำให้การดูแลสุขภาพเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน ตั้งแต่การประเมินความเสี่ยง การปรับพฤติกรรม ไปจนถึงการดูแลที่เหมาะสมกับแต่ละบุคคล เพื่อช่วยให้ทุกคนมีช่วงชีวิตที่มีสุขภาพดี หรือ Healthspan ที่ยาวนานขึ้น
ความร่วมมือกับออริจิ้น จึงเป็นการต่อยอดแนวคิดดังกล่าวให้เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม โดยนำบริการและองค์ความรู้ด้านสุขภาพเข้าไปเชื่อมโยงกับการใช้ชีวิตภายใน Community เพื่อให้ลูกบ้านสามารถเข้าถึงการดูแลสุขภาพได้สะดวกและต่อเนื่องมากขึ้น สอดคล้องกับไลฟ์สไตล์ของแต่ละบุคคล
ปักหมุด3โซน
สำหรับลูกบ้านที่พักอาศัยในโครงการ Origin Thonglor World ครอบคลุมทั้ง 3 โซน คือ Origin Courtyard Thonglor, Origin Glasshouse Thonglor และ Origin Prestige Thonglor โรงพยาบาลสมิติเวชจะเข้ามามอบบริการและกิจกรรมด้านสุขภาพภายใน Community ในโอกาสพิเศษต่างๆ การเข้ารับบริการ ณ โรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท รวมถึงบริการรถพยาบาลฉุกเฉินกรณีเข้ารับการรักษาประเภทผู้ป่วยใน เพื่อเพิ่มความสะดวกและรองรับการดูแลสุขภาพของผู้อยู่อาศัย
นอกจากนี้ ยังมอบแพ็กเกจ “Divine Elite 3 Years. + Longevity Program” ลูกค้าจะได้รับสิทธิประโยชน์ด้านสุขภาพตลอดระยะเวลา 3 ปี ครอบคลุม Completed Annual Check-up Program ดูแลสุขภาพเต็มรูปแบบ ครอบคลุมความเสี่ยงก่อนเกิดโรค , Lifestyle Option Check-up Program ตรวจสุขภาพสำหรับการชะลอวัย ดูแลความฟิตของร่างกาย, Preventive Check-up Program ตรวจสุขภาพเชิงป้องกัน ดูแลทั่วร่างกายลึกถึงระดับยีน, Exclusive Privileges ส่วนลดค่าบริการในโรงพยาบาล โดยได้รับ 2 สิทธิ์ต่อยูนิต ทั้งนี้ แพ็กเกจมีระยะเวลา 3 ปี โดยเริ่มนับ ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2570 – 31 ตุลาคม 2573 หรือเริ่มนับตั้งแต่วันที่ส่งมอบห้องชุดแล้วเสร็จ เงื่อนไขเป็นไปตามที่บริษัทกำหนด*
ความร่วมมือระหว่าง ออริจิ้นและโรงพยาบาลสมิติเวช ในครั้งนี้ จึงไม่ใช่เพียงการเพิ่มสิทธิประโยชน์ให้กับผู้อยู่อาศัย แต่เป็นการวางรากฐานของ “Community Ecosystem” ที่เชื่อมโยง Living, Healthcare และ Lifestyle เข้าไว้ด้วยกัน
เพื่อสร้างประสบการณ์การอยู่อาศัยที่ตอบโจทย์ผู้บริโภคยุคใหม่ ซึ่งให้ความสำคัญกับทั้งความสะดวก คุณภาพชีวิต และการมีสุขภาพที่ดี เพราะ “สุขภาพที่ดีไม่ควรเริ่มต้นเมื่อเราป่วย แต่ควรเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตในทุกวัน” และนี่คือก้าวสำคัญของ ออริจิ้นและสมิติเวช ในการร่วมกันสร้างนิยามใหม่ของการอยู่อาศัยที่ให้ความสำคัญกับ “ชีวิตที่ดีในทุกวัน และสุขภาพที่ดีในทุกช่วงวัย”
“เรามองว่าที่พักอาศัยในอนาคตจะไม่ได้ตอบโจทย์เพียงเรื่องทำเล ดีไซน์ หรือฟังก์ชันการอยู่อาศัย แต่ต้องสามารถสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีให้กับผู้อยู่อาศัยได้ด้วย ความร่วมมือกับสมิติเวช จึงเป็นการนำความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์และสุขภาพมาเชื่อมต่อกับ Lifestyle ของคนใน Community เพื่อทำให้การดูแลสุขภาพเกิดขึ้นได้จริงในชีวิตประจำวัน และสร้างคุณค่าให้กับการอยู่อาศัยในระยะยาว” นายธนกร กล่าวในตอนท้าย
ขอบคุณข้อมูลจาก thansettakij.com
นิคมฯระอุที่ดินจำกัด ค่าเช่าจ่อขยับ ดาต้าเซนเตอร์ดัน FDI ทะลัก 1.14 ล้านล้าน
- การลงทุนโดยตรงจากต่างชาติ (FDI) ครึ่งปีแรก 2569 พุ่งสูงถึง 1.14 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้น 81% โดยมีอุตสาหกรรมดิจิทัลและดาต้าเซ็นเตอร์เป็นแรงขับเคลื่อนหลัก
- ความต้องการที่ดินในนิคมอุตสาหกรรมสูงขึ้น ส่งผลให้พื้นที่ว่างลดลงเหลือเพียง 5.49% และราคาที่ดินปรับตัวสูงขึ้น สะท้อนภาวะตลาดที่ร้อนแรง
- ตลาดโรงงานและคลังสินค้าให้เช่ามีพื้นที่ว่างลดลงต่อเนื่องจากอุปทานใหม่ที่จำกัด ทำให้เกิดแรงกดดันและมีแนวโน้มที่ค่าเช่าจะปรับตัวสูงขึ้นในอนาคต
เม็ดเงินลงทุนต่างชาติไหลเข้าไทยไม่แผ่ว! แม้จำนวนโครงการลงทุนลดลง แต่ “Data Center” และอุตสาหกรรมดิจิทัล ดันมูลค่าลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ หรือ FDI (Foreign Direct Investment) ครึ่งแรกปี 2569 โตทะยาน 81% ขณะที่ตลาดนิคมอุตสาหกรรมเริ่มส่งสัญญาณร้อนแรง อัตราที่ดินว่างเหลือ 5.49% “โรงงาน-คลังสินค้าให้เช่า” มีพื้นที่เหลือน้อยลง ขณะที่อุปทานใหม่ยังไม่ขยับ ดันราคาที่ดินและค่าเช่าเข้าสู่ขาขึ้น
พงษ์พันธ์ พลอยเพ็ชร หัวหน้าฝ่ายโลจิสติกส์และอุตสาหกรรม บริษัท คุชแมน แอนด์ เวคฟีลด์( ประเทศไทย ) จำกัด เผยว่า ตลาดอสังหาริมทรัพย์ภาคอุตสาหกรรมไทยกำลังเดินเข้าสู่จังหวะการเติบโตที่น่าจับตา เมื่อแรงขับเคลื่อนจากการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) เริ่มเปลี่ยนจากการขยายฐานการผลิตแบบเดิม ไปสู่การลงทุนขนาดใหญ่ในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีและดิจิทัล โดยเฉพาะ Data Center และ Data Hosting ซึ่งเป็น “แม่เหล็ก” สำคัญดึงดูดเม็ดเงินลงทุนเข้าสู่ประเทศไทย
โดยตัวเลขการลงทุนที่ได้รับอนุมัติจากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) เดือน ม.ค.-มิ.ย.2569 แม้จำนวนโครงการลงทุนรวมอยู่ที่ 1,300 โครงการ ลดลง 14% จากช่วงเดียวกันของปีก่อน แต่มูลค่าลงทุนสูงถึง 1.31 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้น 45%
สะท้อนว่าน้ำหนักการลงทุนขยับไปสู่โครงการขนาดใหญ่ที่ใช้เงินทุนสูงขึ้น จำนวนดังกล่าวเป็นการลงทุนจากต่างประเทศ 900 โครงการ ลดลง 15% แต่มีมูลค่ารวม 1.14 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้นถึง 81% จากปีก่อน คิดเป็น 87% ของมูลค่าการลงทุนที่ BOI อนุมัติทั้งหมด
“ที่น่าสนใจ คือ เม็ดเงินลงทุนต่างชาติส่วนใหญ่ไหลเข้าสู่อุตสาหกรรมดิจิทัล ด้วยมูลค่าสูงถึง 839,231 ล้านบาท ราว 74% ของ FDI ทั้งหมด โดยมีโครงการ Data Hosting และ Data Center ขนาดใหญ่เป็นแรงขับเคลื่อนหลัก”
ด้านแหล่งเงินทุน “สิงคโปร์” ครองอันดับหนึ่งด้วยมูลค่า 883,343 ล้านบาท คิดเป็น 78% ของ FDI ตามด้วยสหราชอาณาจักรและจีน แต่หากพิจารณาจากจำนวนโครงการ นักลงทุน “จีน” มีบทบาทโดดเด่นที่สุด ด้วยจำนวน 308 โครงการ หรือ 34% ของ FDI
สำหรับพื้นที่ลงทุน เม็ดเงินส่วนใหญ่กระจุกตัวในภาคกลาง 840,318 ล้านบาท ภาคตะวันออก 244,143 ล้านบาท ส่วนการลงทุนใน EEC อาจ “ชะลอ” เทียบช่วงก่อนหน้า เพราะมีโครงการขนาดใหญ่เข้ามาลงทุนแล้วในระยะที่ผ่านมา
“ตัวเลขสะท้อนว่า แม้จำนวนโครงการลงทุนไม่ได้เพิ่มขึ้นตามมูลค่า แต่คุณภาพและขนาดของเม็ดเงินลงทุนกำลังเปลี่ยนโฉมตลาดอุตสาหกรรมไทย โดยเฉพาะความต้องการที่ดินและพื้นที่รองรับโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล ซึ่งมีโอกาสสร้างอุปสงค์ต่อเนื่องให้ตลาดนิคมอุตสาหกรรมในระยะยาว”
ที่ดินเริ่มตึง ว่าง 5.49% ราคาขยับ 3%
แรงส่งจาก FDI สะท้อนชัดในตลาดที่ดินอุตสาหกรรม เมื่อความต้องการซื้อที่ดินในนิคมอุตสาหกรรมยังเดินหน้าต่อเนื่อง ทั้งจากนักลงทุนไทยและต่างชาติ ขณะที่พื้นที่พร้อมขายมีจำกัดมากขึ้น
ข้อมูลไตรมาส 3 ปี 2569 ระบุว่า พื้นที่นิคมอุตสาหกรรมทั่วประเทศรวม 222,388 ไร่ แต่อัตราพื้นที่ว่างลดลงเหลือ 5.49% จาก 5.73% ในไตรมาส 2 หรือลดลง 4.2% เทียบไตรมาสก่อนหน้า ส่วนราคาที่ดินนิคมอุตสาหกรรม ปรับเพิ่มมาอยู่ที่ 8.65 ล้านบาทต่อไร่ จาก 8.40 ล้านบาทต่อไร่ ในไตรมาสก่อนหน้า หรือเพิ่มขึ้น 3% ปัจจุบันยังมีที่ดินในนิคมอุตสาหกรรมอีก 20,286 ไร่ ที่อยู่ระหว่างการพัฒนา
ประเด็นที่ต้องจับตาคือ ที่ดินใหม่จะสอดคล้องกับความต้องการลงทุนได้มากน้อยเพียงใด เพราะหากเม็ดเงินลงทุนขนาดใหญ่ยังไหลเข้าต่อเนื่อง ขณะที่การพัฒนาพื้นที่ใหม่ใช้เวลา อาจทำให้การแข่งขันแย่งชิงทำเลอุตสาหกรรมเข้มข้นขึ้น เป็นแรงหนุนให้ราคาที่ดินปรับตัวสูงขึ้น
“โรงงาน-คลังสินค้า” ไร้อุปทานใหม่
ตลาดเช่าโรงงานและคลังสินค้าสำเร็จรูปมีทิศทางคล้ายกัน เมื่ออุปสงค์ยังขยายตัว แต่พื้นที่ใหม่เข้าสู่ตลาดอย่างจำกัด ในไตรมาส 3 ปี 2569 ไม่มีอุปทานใหม่ของโรงงานและคลังสินค้าสำเร็จรูปเข้าสู่ตลาด ส่งผลให้พื้นที่โรงงานสำเร็จรูปให้เช่า (Ready Built Factories : RBFs) คงที่อยู่ที่ 3.42 ล้านตารางเมตร พื้นที่ว่างลดลงเหลือ 9.95% จาก 10.45% ในไตรมาส 2 ส่วนตลาดคลังสินค้าสำเร็จรูปให้เช่า (Ready Built Warehouses: RBWs) มีพื้นที่รวม 6.05 ล้านตารางเมตร คงที่จากไตรมาสก่อนหน้า แต่อัตราพื้นที่ว่างปรับลดลงมาอยู่ที่ 13.55% จาก 14.72%
“ตลาดกำลังเข้าสู่ภาวะสมดุลระหว่างอุปสงค์และอุปทานที่ตึงตัวมากขึ้น โดยเฉพาะตลาดโรงงานสำเร็จรูปที่มีอัตราพื้นที่ว่างต่ำกว่าคลังสินค้า ปัจจัยสำคัญมาจากกิจกรรมการผลิตที่ยังดำเนินต่อเนื่อง การกระจายห่วงโซ่อุปทานของผู้ประกอบการ ความต้องการพื้นที่จากธุรกิจโลจิสติกส์เพิ่มขึ้น ขณะที่ผู้พัฒนาโครงการยังระวังการลงทุนใหม่”
สถานการณ์นี้ไม่ได้เป็นเพียงสัญญาณบวกต่อผู้ให้เช่า แต่ยังสะท้อนความท้าทายของผู้ประกอบการที่ต้องการขยายกำลังการผลิตหรือเพิ่มพื้นที่จัดเก็บสินค้า เพราะการหาพื้นที่ที่ตรงกับความต้องการอาจทำได้ยากขึ้น โดยเฉพาะทำเลที่เชื่อมต่อกับแหล่งผลิตและโครงข่ายโลจิสติกส์สำคัญ
แรงกดดันขาขึ้นเริ่มก่อตัว
แม้อัตราพื้นที่ว่างจะลดลงทั้งตลาดโรงงานและคลังสินค้า แต่ค่าเช่าเฉลี่ยในไตรมาส 3 ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลง โดยโรงงานสำเร็จรูปอยู่ที่ 196 บาทต่อตารางเมตรต่อเดือน คลังสินค้าสำเร็จรูป 160 บาทต่อตารางเมตรต่อเดือน แต่การที่ค่าเช่ายังทรงตัวไม่ได้หมายความว่าตลาดขาดแรงส่ง ตรงกันข้าม เมื่ออัตราการเช่าพื้นที่ปรับตัวดีขึ้นต่อเนื่อง แม้ไม่มีอุปทานใหม่เข้าสู่ตลาด แรงกดดันต่อการปรับขึ้นค่าเช่าในระยะถัดไปจึงเริ่มชัดเจนขึ้น
พงษ์พันธ์ ประเมินว่า ตลาดอสังหาริมทรัพย์อุตสาหกรรมไทยยังมีพื้นฐานแข็งแกร่ง จากกิจกรรมการผลิตที่ดำเนินต่อเนื่อง การกระจายห่วงโซ่อุปทาน และความต้องการพื้นที่จากผู้ประกอบการโลจิสติกส์ที่เพิ่มขึ้น เมื่อพื้นที่ใหม่ไม่สามารถเข้าสู่ตลาดได้ทันความต้องการ ย่อมเพิ่มอำนาจต่อรองให้เจ้าของทรัพย์สิน เปิดทางให้ปรับค่าเช่า โดยเฉพาะโครงการทำเลดี มีคุณสมบัติตอบโจทย์ผู้เช่าได้ตรงจุด
3 แรงขับเคลื่อนดันตลาดโตต่อ
แนวโน้มช่วงที่เหลือของปี 2569 ตลาดเช่าโรงงานยังมีข้อจำกัดด้านการพัฒนาโครงการใหม่ ขณะที่อุปทานคลังสินค้าใหม่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นในระดับที่สอดคล้องกับความต้องการ ส่งผลให้พื้นที่ว่างทรงตัวในระดับต่ำ และแรงหนุนจาก 3 ปัจจัยสำคัญ ได้แก่ 1.การย้ายฐานการผลิตและ FDI ยังเป็นเครื่องยนต์หลัก โดยเฉพาะการลงทุนจากต่างชาติที่ต้องการกระจายความเสี่ยงด้านห่วงโซ่อุปทาน ประกอบกับโครงการลงทุนขนาดใหญ่ในอุตสาหกรรมดิจิทัลที่มีแนวโน้มสร้างความต้องการพื้นที่และโครงสร้างพื้นฐานเพิ่มเติม
2.ผู้ผลิตเพิ่มสต๊อก รับมือความไม่แน่นอน ความผันผวนของห่วงโซ่อุปทาน ทำให้ผู้ผลิตให้ความสำคัญกับการบริหารสินค้าคงคลังมากขึ้น การเพิ่มระดับสต๊อกสินค้าเพื่อรองรับความไม่แน่นอนจึงเป็นอีกปัจจัยที่กระตุ้นความต้องการพื้นที่โรงงานและคลังสินค้า และ 3.อีคอมเมิร์ซและโลจิสติกส์เร่งขยายพื้นที่
ขอบคุณข้อมูลจาก bangkokbiznews.com
ภาวะตลาดเงินบาท: เปิด 33.76 แนวโน้มอ่อนค่า รับดอลลาร์แข็งค่า-ราคาทองร่วง คาดกรอบวันนี้ 33.65-33.85
เงินบาท [USDTHB.X] เปิดตลาดเช้านี้ อยู่ที่ระดับ 33.76 บาท/ดอลลาร์ อ่อนค่าลงจากปิดเมื่อเย็นวานที่ระดับ 33.66 บาท/ดอลลาร์
นายพูน พานิชพิบูลย์ นักกลยุทธ์ตลาดเงินตลาดทุน Krungthai GLOBAL MARKETS ธนาคารกรุงไทย เปิดเผยว่า ตั้งแต่ช่วงคืนที่ผ่านมา เงินบาททยอยอ่อนค่าลง ท่ามกลางแรงกดดันจากความกังวลแนวโน้มการขึ้นดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐ (FED) ส่งผลให้เงินดอลลาร์ทยอยแข็งค่าขึ้น พร้อมสร้างแรงกดดันให้ราคาทองคำปรับตัวลดลงต่อเนื่อง
คืนนี้ ตลาดจะรอประเมินแนวโน้มตลาดแรงงานสหรัฐฯ ผ่าน รายงานยอดผู้ขอรับสวัสดิการการว่างงาน และรอติดตามถ้อยแถลงของบรรดาเจ้าหน้าที่ FED เพื่อประเมินทิศทางการดำเนินนโยบายการเงินของ FED รวมถึงติดตามพัฒนาการของสถานการณ์ในตะวันออกกลาง และการเมืองยุโรปอย่างใกล้ชิด
สำหรับเงินบาทเสี่ยงเผชิญ Two-way risk ในช่วงระยะสั้น ขึ้นกับการปรับเปลี่ยนมุมมองของผู้เล่นในตลาดต่อแนวโน้มการดำเนินนโยบายการเงินของ FED และพัฒนาการของสถานการณ์ในตะวันออกกลางที่มีความไม่แน่นอนอยู่สูง ทำให้เงินบาทยังคงเสี่ยงเคลื่อนไหวได้ทั้งสองทิศทาง
“ระหว่างวัน เงินบาทเสี่ยงทยอยอ่อนค่าลงบ้าง ท่ามกลางความกังวลของผู้เล่นในตลาด ต่อแนวโน้มการขึ้นดอกเบี้ยของ FED” นานพูน ระบุ
นายพูน มองกรอบเงินบาทวันนี้ จะเคลื่อนไหวในกรอบ 33.65-33.85 บาท/ดอลลาร์
*ปัจจัยสำคัญ
– เงินเยน อยู่ที่ระดับ 159.60 เยน/ดอลลาร์ จากเย็นวานที่ระดับ 158.87/90 เยน/ดอลลาร์
– เงินยูโร อยู่ที่ระดับ 1.1090 ดอลลาร์/ยูโร จากเย็นวานที่ระดับ 1.1138/1140 ดอลลาร์/ยูโร
– อัตราแลกเปลี่ยนเงินบาท/ดอลลาร์ ถัวเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักระหว่างธนาคารของ ธปท. อยู่ที่ระดับ 33.610 บาท/ดอลลาร์
– “เอกนิติ” เปิดแผนยุทธศาสตร์ MOF Transformation ชู STI-DEE พลิกโฉมประเทศ ปรับโครงสร้างภายในองค์กร พุ่งเป้าดันจีดีพีโตกว่า 3% เพิ่มสัดส่วนลงทุนแตะ 30% ของ GDP ยกระดับขีดการแข่งขันสู่ Top 20 โลก ชง 55 มาตรการผลักดันเศรษฐกิจอีก 1 ปีข้างหน้า
– ‘เอกนิติ’ ย้ำไทยรับมือ ‘เงินเฟ้อ’ ได้ดีกว่าหลายประเทศ ประสาน ‘พาณิชย์’ เดินหน้ากลไกดูแลราคาสินค้า และค่าครองชีพประชาชน จับตาต้นทุนพลังงานและขนส่ง ‘ธปท.’ ส่งสัญญาณ ‘เงินเฟ้อ’ ปรับขึ้นชั่วคราว สะท้อนอุปสงค์ในประเทศอ่อนแอ เปิดช่องทยอย ‘ปรับขึ้นดอกเบี้ย’ สู่ระดับปกติ ด้าน ‘เงินเฟ้อ’ สหรัฐสูงเกินคาดกดดัน ‘เฟด’ ลดดอกเบี้ย
– กลุ่มพันธมิตรสถาบันการเงินชั้นนำระดับโลก 21 แห่ง อาทิ Citigroup, Goldman Sachs, Deutsche Bank, Banco Santander และ BBVA ตกลงร่วมทุนอัดฉีดเงิน 270 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับ Project Faro โครงการสเตเบิลคอยน์ หนุนหลังโดยกลุ่มธนาคารยักษ์ใหญ่ เพื่อใช้เป็นทุนหมุนเวียนในการจัดตั้งบริษัทและดำเนินงานเป็นเวลา 5 ปี โดยมีเป้าหมายเปิดตัวสเตเบิลคอยน์อิงดอลลาร์สหรัฐในสหรัฐอเมริกาช่วงครึ่งแรกของปี 2027 พร้อมวางแผนขยายสู่สกุลเงินของกลุ่มประเทศ G7 เช่น ยูโร ในระยะถัดไป
– ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการลงทุนประจำภูมิภาคอเมริกาของธนาคารยูบีเอส ไม่คาดว่า ธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) จะปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ย 0.50% ในเดือนธันวาคม
– สกุลเงินดอลลาร์แข็งค่าเมื่อเทียบกับสกุลเงินหลัก ๆ ในการซื้อขายที่ตลาดปริวรรตเงินตรานิวยอร์กในวันพุธ (11 พ.ย.) โดยดอลลาร์แข็งค่าขึ้นอย่างต่อเนื่อง หลังจากสหรัฐฯ เปิดเผยดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI) ที่สูงเกินคาด และเจ้าหน้าที่เฟดหลายราย ซึ่งรวมถึงคริสโตเฟอร์ วอลเลอร์ สมาชิกคณะกรรมการผู้ว่าการ ส่งสัญญาณสนับสนุนการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยเพื่อสกัดเงินเฟ้อ
– สัญญาทองคำตลาดนิวยอร์กปิดลบในวันพุธ (11 พ.ย.) ซึ่งเป็นการปรับตัวลงติดต่อกันวันที่สอง เนื่องจากตัวเลขเงินเฟ้อที่สูงกว่าคาดและการแสดงความเห็นของเจ้าหน้าที่ธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด) ทำให้นักลงทุนกังวลว่าเฟดอาจจะปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยแรงขึ้นในการประชุมเดือนธ.ค. นอกจากนี้ การแข็งค่าของสกุลเงินดอลลาร์ยังเป็นปัจจัยกดดันตลาดทองคำเช่นกัน
– ข้อมูลเศรษฐกิจสหรัฐฯ วันนี้ ได้แก่ จำนวนผู้ขอรับสวัสดิการว่างงานรายสัปดาห์, ยอดขายบ้านมือสองเดือนต.ค. และสต็อกน้ำมันรายสัปดาห์จากสำนักงานสารสนเทศด้านพลังงานสหรัฐฯ (EIA)
– นักลงทุนจับตาการเปิดเผยดัชนีราคาผู้ผลิต (PPI) ประจำเดือนต.ค.ของสหรัฐฯ ในวันพรุ่งนี้ (13 พ.ย.) เพื่อหาสัญญาณบ่งชี้แนวโน้มเงินเฟ้อและทิศทางนโยบายการเงินของเฟด
ขอบคุณข้อมูลจาก infoquest.co.th
วิกฤตขยะโลกพุ่งไม่หยุด เร่งเปลี่ยนสู่เศรษฐกิจหมุนเวียน
- ปริมาณขยะทั่วโลกกำลังเพิ่มขึ้นเร็วกว่าที่คาดการณ์ และคาดว่าจะพุ่งสูงถึง 3.86 พันล้านตันภายในปี 2593 หากไม่มีการเปลี่ยนแปลง ซึ่งส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อสิ่งแวดล้อมและเป็นแหล่งปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่สำคัญ
- การเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจหมุนเวียนเป็นทางออกที่จำเป็น โดยเน้นการนำวัสดุกลับมาใช้ซ้ำ รีไซเคิล และแปรรูป เพื่อเปลี่ยนภาระจากขยะให้เป็นโอกาสทางเศรษฐกิจและสร้างการเติบโตที่ยั่งยืน
- การลงทุนในระบบจัดการขยะที่มีประสิทธิภาพมีความเร่งด่วน เนื่องจากต้นทุนความเสียหายจากการไม่ดำเนินการสูงกว่าค่าใช้จ่ายในการจัดการอย่างเหมาะสม ซึ่งจะช่วยสร้างประโยชน์ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม
โลกกำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญในการจัดการกับปริมาณขยะที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง การเติบโตอย่างรวดเร็วของประชากร การขยายตัวของเมือง การเพิ่มขึ้นของรายได้ และการบริโภคที่สูงขึ้น กำลังผลักดันให้เกิดขยะมูลฝอยชุมชนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จนเกินขีดความสามารถของระบบจัดการในท้องถิ่นและงบประมาณของเทศบาล ส่งผลให้เมืองและชุมชนทั่วโลกกำลังเผชิญกับความยากลำบากในการรับมือกับปริมาณขยะที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เมื่อการจัดการขยะไม่มีประสิทธิภาพ ผลกระทบที่ตามมาจะขยายวงกว้าง ทั้งมลพิษทางสิ่งแวดล้อมที่ทวีความรุนแรง การปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เพิ่มขึ้น และการสูญเสียทรัพยากรธรรมชาติที่มีคุณค่า ปัจจัยเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนและสิ่งแวดล้อม ตลอดจนบั่นทอนการพัฒนาเศรษฐกิจและความน่าอยู่ของเมือง
อย่างไรก็ตาม ภายใต้วิกฤตดังกล่าวยังมีโอกาสซ่อนอยู่ การลงทุนในระบบจัดการขยะที่มีประสิทธิภาพ ครอบคลุมทุกภาคส่วน และมีความยั่งยืนมากขึ้น จะช่วยให้ประเทศต่าง ๆ สามารถสร้างช่องทางใหม่สำหรับการเติบโตทางเศรษฐกิจ การสร้างงาน และนวัตกรรม
ระบบจัดการขยะที่ได้รับการพัฒนาให้ดีขึ้นและนำหลักการเศรษฐกิจหมุนเวียนมาใช้ ซึ่งเป็นแนวทางที่ให้ความสำคัญกับการนำวัสดุกลับมาใช้ซ้ำและรักษามูลค่าของทรัพยากรไว้ สามารถเปลี่ยนขยะจากภาระให้กลายเป็นแรงขับเคลื่อนการพัฒนาที่ยั่งยืน ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อทั้งชุมชนท้องถิ่นและสิ่งแวดล้อมโลก
เพื่อให้เข้าใจถึงขนาดและความเร่งด่วนของความท้าทายในปัจจุบัน รวมถึงโอกาสที่เกิดขึ้น รายงาน What a Waste นำเสนอข้อมูลล่าสุดและการวิเคราะห์ทางสถิติเกี่ยวกับระดับผลการดำเนินงานและแนวโน้มการจัดการขยะมูลฝอยทั่วโลก
ภาพรวมการจัดการขยะมูลฝอยทั่วโลกสู่เศรษฐกิจหมุนเวียน
รายงาน What a Waste 3.0 ประเมินว่า ปริมาณขยะทั่วโลกกำลังเพิ่มขึ้นเร็วกว่าที่เคยคาดการณ์ไว้ โดยรายงาน What a Waste 2.0 เมื่อปี 2561 ประเมินว่าโลกจะมีปริมาณขยะ 2.59 พันล้านตันภายในปี 2573 แต่ตัวเลขล่าสุดแสดงให้เห็นว่า ในปี 2565 โลกมีปริมาณขยะเกิดขึ้นแล้วถึง 2.56 พันล้านตัน
การเกิดขยะมีสัดส่วนแตกต่างกันอย่างมากระหว่างกลุ่มประเทศตามระดับรายได้และภูมิภาคต่าง ๆ โดยประเทศรายได้สูงมีประชากรคิดเป็น 16% ของประชากรโลก แต่ก่อให้เกิดขยะ 29% ของปริมาณขยะทั่วโลกในปี 2565 และมีปริมาณขยะต่อหัวสูงที่สุด
ส่วนประเทศรายได้ปานกลางระดับสูง ซึ่งมีประชากรคิดเป็น 36% ของประชากรโลก เป็นกลุ่มที่ก่อให้เกิดขยะในสัดส่วนมากที่สุดถึง 42% ขณะที่ประเทศรายได้ปานกลางระดับต่ำมีประชากรประมาณ 40% ของประชากรโลก และก่อให้เกิดขยะ 25% ส่วนประเทศรายได้ต่ำมีประชากร 9% และก่อให้เกิดขยะ 4% ของปริมาณขยะทั่วโลก
เมื่อพิจารณาตามภูมิภาค พบว่าเอเชียตะวันออกและแปซิฟิกมีสัดส่วนการเกิดขยะมากที่สุด คิดเป็น 33% ของปริมาณขยะทั่วโลก ขณะที่ภูมิภาคตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือมีสัดส่วนน้อยที่สุดที่ 6%
ภายใต้สถานการณ์ที่ดำเนินธุรกิจตามปกติ คาดว่าปริมาณขยะทั่วโลกจะเพิ่มขึ้นจาก 2.56 พันล้านตันในปี 2565 เป็น 3.86 พันล้านตันภายในปี 2593 หรือเพิ่มขึ้น 50%
สำหรับประเทศรายได้ต่ำ คาดว่าปริมาณขยะจะเพิ่มขึ้นมากกว่า 2 เท่าภายในปี 2593 โดยภูมิภาคแอฟริกาตอนใต้ของทะเลทรายซาฮาราและเอเชียใต้จะมีอัตราการเติบโตของปริมาณขยะสูงที่สุด
ขยะอาหารและขยะจากสวนคิดเป็นสัดส่วนส่วนใหญ่ขององค์ประกอบขยะชุมชนในประเทศรายได้ต่ำ โดยมีสัดส่วนรวมกัน 52% ของปริมาณขยะที่เกิดขึ้นทั้งหมด
ในทางตรงกันข้าม ประเทศที่มีรายได้สูงกว่ามีองค์ประกอบขยะส่วนใหญ่เป็นวัสดุรีไซเคิลประเภทแห้ง สิ่งทอ และขยะเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งรวมกันคิดเป็นประมาณ 50% ของขยะชุมชน
ขยะพลาสติกคิดเป็นประมาณ 12.5% ของขยะมูลฝอยชุมชนทั่วโลก โดยสัดส่วนดังกล่าวแตกต่างกันตั้งแต่ 8.1% ในประเทศรายได้ต่ำ ไปจนถึง 13.1% ในประเทศรายได้ปานกลางระดับสูง
ขณะที่พลาสติกใช้ครั้งเดียวทิ้งมีสัดส่วนประมาณ 65% ของขยะพลาสติกจากขยะมูลฝอยชุมชนทั้งหมดที่เกิดขึ้นทั่วโลกในแต่ละปี
อัตราการเก็บรวบรวมขยะมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนระหว่างกลุ่มประเทศตามระดับรายได้และภูมิภาค ประเทศรายได้สูงและประเทศรายได้ปานกลางระดับสูงมีอัตราการเก็บรวบรวมขยะในระดับสูง โดยภูมิภาคที่มีรายได้สูง เช่น อเมริกาเหนือ มีอัตราการเก็บรวบรวมขยะใกล้เคียง 100% ส่วนประเทศรายได้ปานกลางระดับสูงมีอัตราการเก็บรวบรวมประมาณ 89%
ในทางตรงกันข้าม ประเทศรายได้ปานกลางระดับต่ำสามารถเก็บรวบรวมขยะได้ 61% และประเทศรายได้ต่ำเก็บรวบรวมได้เพียง 28%
ความแตกต่างดังกล่าวยังปรากฏชัดในระดับภูมิภาค โดยเอเชียใต้และแอฟริกาตอนใต้ของทะเลทรายซาฮารามีอัตราการเก็บรวบรวมขยะต่ำที่สุดในโลก อยู่ที่ 67% และ 31% ตามลำดับ
การจัดการขยะทั่วโลกมีความแตกต่างกันอย่างมากตามระดับรายได้และภูมิภาค
แม้ว่าประเทศรายได้สูงจะมีขยะมูลฝอยชุมชนเกือบ 100% ที่ได้รับการจัดการในสถานที่ซึ่งมีระบบควบคุมอย่างเหมาะสม ซึ่งเป็นไปตามเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDG) ด้านการจัดการขยะอย่างปลอดภัย (UN-Habitat and UNSD 2018) แต่ในประเทศรายได้ต่ำมีขยะเพียง 3% ที่ได้รับการจัดการในสถานที่ซึ่งมีระบบควบคุมอย่างเหมาะสม โดยขยะส่วนใหญ่ไม่ได้รับการเก็บรวบรวมหรือถูกนำไปทิ้งในพื้นที่เทกองขยะ
ทั่วโลก การฝังกลบยังคงเป็นวิธีจัดการขยะที่ใช้กันมากที่สุด คิดเป็น 29% ของขยะทั้งหมด รองลงมาคือการนำวัสดุกลับมาใช้ประโยชน์ผ่านการรีไซเคิล การทำปุ๋ยหมัก และการย่อยสลายแบบไม่ใช้ออกซิเจน คิดเป็น 21% และการเผาขยะเพื่อผลิตพลังงาน คิดเป็น 20%
ส่วนขยะที่เหลืออีก 30% ของปริมาณขยะทั่วโลกถูกนำไปทิ้งในพื้นที่เปิดโล่งโดยไม่มีการควบคุม หรือไม่ได้รับการเก็บรวบรวมเลย ปัญหานี้รุนแรงที่สุดในประเทศรายได้ต่ำและภูมิภาคที่มีการเติบโตอย่างรวดเร็ว เช่น แอฟริกาตอนใต้ของทะเลทรายซาฮาราและเอเชียใต้
ขยะอาหารเป็นความท้าทายเฉพาะด้าน เนื่องจากเกิดขึ้นอย่างแพร่หลาย มีแนวปฏิบัติที่แตกต่างกันตามวัฒนธรรม และมีความซับซ้อนในการเก็บรวบรวมขยะอินทรีย์ที่ไม่มีสิ่งปนเปื้อน โดยขยะอาหารเป็นองค์ประกอบที่มีสัดส่วนมากที่สุดของขยะมูลฝอยชุมชนทั่วโลก คิดเป็น 38%
แม้ว่าการทำปุ๋ยหมักและการย่อยสลายแบบไม่ใช้ออกซิเจนจะเป็นทางเลือกในการจัดการขยะที่ยั่งยืนที่สุด แต่การนำวิธีการดังกล่าวมาใช้ยังคงมีข้อจำกัด โดยทั่วโลกมีขยะเพียง 6% ที่ถูกนำไปทำปุ๋ยหมักหรือผ่านกระบวนการย่อยสลายแบบไม่ใช้ออกซิเจน ส่วนในประเทศรายได้ต่ำ สัดส่วนดังกล่าวลดลงเหลือน้อยกว่า 1%
ขยะพลาสติกเป็นประเด็นที่น่ากังวลอย่างมาก โดยขยะพลาสติกเกือบ 29% หรือประมาณ 93 ล้านตันต่อปี เป็นขยะที่ได้รับการจัดการอย่างไม่เหมาะสม ในจำนวนนี้ 13% เป็นขยะที่ได้รับการจัดการอย่างไม่มีประสิทธิภาพในสถานที่ที่ไม่มีระบบควบคุม เช่น พื้นที่เทกองขยะ และอีก 16% เป็นขยะที่ไม่ได้รับการเก็บรวบรวม
ประเทศรายได้ปานกลางเป็นแหล่งกำเนิดหลักของขยะพลาสติกที่ไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม โดยก่อให้เกิดขยะในสัดส่วน 87% ของปริมาณทั่วโลก
ภูมิภาคแอฟริกาตอนใต้ของทะเลทรายซาฮารา เอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกและแปซิฟิก เป็นพื้นที่ที่ก่อให้เกิดขยะพลาสติกที่ไม่ได้รับการจัดการในปริมาณมากที่สุด อยู่ที่ 15 ล้านตัน 14 ล้านตัน และ 12 ล้านตัน ตามลำดับ
เกือบทุกประเทศมีกฎหมายกำกับดูแลการจัดการขยะมูลฝอย และ 70% ของประเทศรายงานว่ามียุทธศาสตร์การจัดการขยะมูลฝอยระดับชาติ รัฐบาลท้องถิ่นมักกำหนดกฎระเบียบเพิ่มเติม เช่น ข้อกำหนดให้คัดแยกขยะตั้งแต่ต้นทาง เพื่อเสริมความเข้มแข็งให้กับกฎหมายระดับชาติ
ทั่วโลกมี 88% ของประเทศที่มีนโยบายระดับชาติเพื่อจัดการปัญหาพลาสติก โดยมาตรการต้นทาง เช่น การจัดเก็บภาษี การห้ามใช้ และการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมจากการนำเข้าและการผลิต เป็นมาตรการที่มีการนำมาใช้แพร่หลายมากที่สุด
หลักความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้นของผู้ผลิต (Extended Producer Responsibility: EPR)
เป็นแนวทางที่นำมาใช้กันทั่วไป เพื่อให้ผู้ผลิตและซัพพลายเออร์วัสดุพลาสติกเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการและรีไซเคิลผลิตภัณฑ์พลาสติก (OECD 2016) อย่างไรก็ตาม จนถึงปัจจุบัน การดำเนินการในทางปฏิบัติยังคงจำกัดอยู่ในประเทศรายได้สูงเป็นส่วนใหญ่
ข้อจำกัดด้านขีดความสามารถในการกำกับดูแล ความพร้อมและความน่าเชื่อถือของข้อมูล รวมถึงกลไกการบังคับใช้กฎหมายที่ไม่เพียงพอ เป็นอุปสรรคต่อการสร้างผลกระทบในวงกว้างของมาตรการเหล่านี้ ขณะที่มาตรการต่าง ๆ เช่น ระบบรับคืนบรรจุภัณฑ์เครื่องดื่มเพื่อรับเงินมัดจำคืน ยังมีการนำมาใช้ไม่แพร่หลายนัก
การจัดการขยะมูลฝอยส่วนใหญ่เป็นความรับผิดชอบของหน่วยงานท้องถิ่น โดยหน่วยงานระดับเทศบาลหรือมหานครเป็นผู้กำกับดูแลบริการจัดการขยะส่วนใหญ่ การมีส่วนร่วมโดยตรงของรัฐบาลกลางในการดำเนินงานด้านขยะยังไม่แพร่หลาย และโดยทั่วไปจำกัดอยู่ในประเทศขนาดเล็กและประเทศหมู่เกาะ
การดำเนินงานด้านการจัดการขยะประมาณครึ่งหนึ่งอยู่ภายใต้การบริหารของภาครัฐ ส่วนที่เหลือแบ่งระหว่างการดำเนินงานของภาคเอกชนและรูปแบบความร่วมมือระหว่างภาครัฐกับเอกชน
การมีส่วนร่วมของภาคเอกชนพบมากที่สุดในด้านการบำบัดและกำจัดขยะ โดยมักดำเนินงานผ่านสัญญาสัมปทาน รวมถึงสัญญาการให้บริการและสัญญาแฟรนไชส์
แม้ว่าการดำเนินงานร่วมกันระหว่างเทศบาลเพื่อให้บริการจัดการขยะมีประโยชน์หลายประการ แต่ความร่วมมือในลักษณะดังกล่าวยังมีอยู่อย่างจำกัด ซึ่งอาจเป็นอุปสรรคต่อการเพิ่มประสิทธิภาพและการประหยัดต้นทุน
กิจกรรมด้านการจัดการขยะและการรีไซเคิลเป็นแหล่งจ้างงานที่สำคัญ โดยคาดว่ามีแรงงานจัดการขยะในเขตเมืองประมาณ 18 ล้านคน หรือเทียบเท่ากับประมาณ 0.3% ของประชากรเมืองทั่วโลก
ในประเทศรายได้ต่ำ แรงงานส่วนใหญ่ประกอบอาชีพในด้านการเก็บรวบรวม การคัดแยก และการรีไซเคิลขยะ โดยแรงงานนอกระบบมีบทบาทสำคัญเป็นพิเศษ
แรงงานจัดการขยะนอกระบบในประเทศรายได้ต่ำมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการทำงานของระบบจัดการขยะมูลฝอย แต่แรงงานกลุ่มนี้มักทำงานภายใต้สภาพแวดล้อมที่ไม่มั่นคง เผชิญกับการตีตราทางสังคม การคุ้มครองทางกฎหมายที่จำกัด และความเสี่ยงด้านสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญ
ในทางตรงกันข้าม ประเทศรายได้สูงมีสัดส่วนการจ้างงานที่เกิดขึ้นทางอ้อมเพิ่มขึ้น ผ่านอุตสาหกรรมที่จัดหาสินค้าและบริการให้กับภาคการจัดการขยะ หรือได้รับประโยชน์จากภาคธุรกิจดังกล่าว อย่างไรก็ตาม การจ้างงานทางอ้อมไม่ได้รวมอยู่ในการประมาณการการจ้างงานของรายงานฉบับนี้
การรายงานข้อมูลการจ้างงานอย่างเป็นระบบต่อสาธารณะยังคงจำกัดอยู่ในประเทศรายได้สูงและบางประเทศรายได้ปานกลาง ส่งผลให้เกิดข้อกังวลเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือของข้อมูลและการมองเห็นบทบาทของแรงงานนอกระบบ
ต้นทุนและการจัดหาเงินทุน
ต้นทุนการจัดการขยะชุมชนทั่วโลกในปัจจุบันสูงกว่า 250,000 ล้านดอลลาร์ต่อปี และคาดว่าจะเพิ่มขึ้นเป็น 426,000 ล้านดอลลาร์ภายในปี 2593 หากยังคงดำเนินแนวทางปฏิบัติในปัจจุบันต่อไป
ต้นทุนดังกล่าวแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละประเทศ โดยขึ้นอยู่กับปัจจัยต่าง ๆ เช่น วิธีการเก็บรวบรวมและบำบัดขยะ การมีส่วนร่วมของชุมชน ค่าแรงและค่าเชื้อเพลิง รวมถึงระดับการใช้ระบบอัตโนมัติ
ระบบจัดการขยะขั้นพื้นฐานในประเทศรายได้ต่ำมีต้นทุนอย่างน้อย 40-45 ดอลลาร์ต่อตัน ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขในแต่ละพื้นที่ ขณะที่ระบบขั้นสูงซึ่งรวมการรีไซเคิลและการลดปริมาณขยะที่ต้องนำไปฝังกลบ มักมีต้นทุนสูงกว่า 120 ดอลลาร์ต่อตัน
สถานการณ์ดังกล่าวสร้างแรงกดดันทางการเงินอย่างมากต่อหน่วยงานท้องถิ่น และส่งผลต่อความยั่งยืนและประสิทธิภาพในการให้บริการ
การจัดการขยะชุมชนเป็นบริการที่มีต้นทุนสูงสำหรับรัฐบาลท้องถิ่น และสร้างแรงกดดันอย่างมีนัยสำคัญต่องบประมาณภาครัฐ โดยเฉพาะในประเทศรายได้ต่ำและปานกลาง
รายงาน What a Waste ระบุว่า โดยเฉลี่ยแล้วการจัดการขยะมูลฝอยใช้สัดส่วนประมาณ 6% ของงบประมาณเทศบาล โดยเมืองในประเทศรายได้ต่ำมีสัดส่วนการใช้จ่ายสูงกว่าค่าเฉลี่ย
แม้จะมีการใช้จ่ายงบประมาณดังกล่าว แต่หลายเมืองยังคงประสบปัญหาในการให้บริการครอบคลุมทุกพื้นที่ การบำรุงรักษาโครงสร้างพื้นฐานขั้นพื้นฐาน และการจัดเก็บรายได้ให้เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน
การจัดเก็บค่าธรรมเนียมจากผู้ใช้บริการเพื่อให้ครอบคลุมต้นทุนทั้งหมดสามารถดำเนินการได้เป็นส่วนใหญ่ในประเทศรายได้สูง ขณะที่ประเทศรายได้ต่ำและปานกลางส่วนใหญ่ยังต้องพึ่งพาการสนับสนุนทางการเงินจากงบประมาณของรัฐบาลท้องถิ่น รัฐบาลระดับภูมิภาค และรัฐบาลกลาง
ค่าธรรมเนียมบริการจัดการขยะมีความแตกต่างกันอย่างมาก โดยมีตั้งแต่เพียง 10 ดอลลาร์ต่อครัวเรือนต่อปีในประเทศรายได้ต่ำ ไปจนถึงมากกว่า 500 ดอลลาร์ในประเทศรายได้สูง โดยมีค่าธรรมเนียมเฉลี่ยอยู่ที่ 30 ดอลลาร์และ 260 ดอลลาร์ ตามลำดับ
ต้นทุนที่เกิดขึ้นจริงมักสูงกว่าเงินทุนที่ได้รับจากค่าธรรมเนียมผู้ใช้บริการ การจัดสรรงบประมาณ และแหล่งเงินทุนอื่น ๆ รวมกัน ส่งผลให้เกิดการลงทุนไม่เพียงพอและช่องว่างในการให้บริการอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อเนื่องซึ่งกันและกัน
รายงานฉบับนี้ประเมินว่า ประเทศรายได้ปานกลางจำเป็นต้องใช้งบประมาณประมาณ 0.3% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) เพื่อจัดตั้งระบบเก็บรวบรวมขยะและจัดการขยะชุมชนอย่างถูกต้องตามหลักสิ่งแวดล้อมให้ครอบคลุมทุกพื้นที่ในระดับพื้นฐาน ขณะที่ระบบที่มีความก้าวหน้ามากขึ้นอาจต้องใช้งบประมาณเกือบ 0.5% ของ GDP
ส่วนประเทศรายได้ต่ำอาจจำเป็นต้องใช้งบประมาณเกือบ 0.8% ของ GDP เพื่อให้บริการขั้นพื้นฐานครอบคลุมทุกพื้นที่ เนื่องจากมีระดับการให้บริการตั้งต้นที่ต่ำกว่าและมีขนาดเศรษฐกิจเล็กกว่า ขณะที่ประเทศรายได้สูงจำเป็นต้องใช้งบประมาณอย่างน้อยหนึ่งในสามเปอร์เซ็นต์ของ GDP
เมื่อเปรียบเทียบกัน พบว่าประมาณสามในสี่ของประเทศรายได้ต่ำและปานกลางมีรายงานการใช้จ่ายภาครัฐด้านการจัดการขยะมูลฝอยต่ำกว่า 0.15% ของ GDP ส่วนประเทศรายได้สูงอยู่ที่ประมาณ 0.3% ของ GDP
แม้ว่ารายจ่ายภาครัฐที่มีการรายงานในประเทศรายได้ต่ำและปานกลางจะต่ำกว่าความต้องการเงินทุนที่ประเมินไว้มาก แต่ค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจริงมีแนวโน้มสูงกว่าตัวเลขดังกล่าว เนื่องจากข้อมูลด้านงบประมาณมักไม่รวมค่าใช้จ่ายของผู้ให้บริการภาคเอกชนและรัฐวิสาหกิจ
ภายใต้สถานการณ์ที่ดำเนินธุรกิจตามปกติ ประเทศรายได้ต่ำและประเทศรายได้ปานกลางระดับต่ำจะเผชิญกับความต้องการลงทุนจำนวนมาก โดยประเมินว่าจำเป็นต้องใช้เงินลงทุน 556,000 ล้านดอลลาร์ในช่วงปี 2565-2593
การระดมเงินลงทุนในระดับดังกล่าวมีแนวโน้มจำเป็นต้องอาศัยแหล่งเงินทุนหลายรูปแบบ ทั้งทรัพยากรทางการคลังภายในประเทศ ความช่วยเหลือเพื่อการพัฒนา และเงินทุนจากภาคเอกชน
ระหว่างปี 2546-2564 เงินทุนเพื่อการพัฒนาอย่างเป็นทางการที่ให้คำมั่นสนับสนุนภาคการจัดการขยะมีมูลค่ารวมเพียง 14,500 ล้านดอลลาร์ ในจำนวนนี้เป็นเงินทุนสำหรับประเทศรายได้ต่ำ 1,000 ล้านดอลลาร์ และประเทศรายได้ปานกลางระดับต่ำ 5,900 ล้านดอลลาร์
แม้ว่าภาครัฐยังคงมีบทบาทสำคัญในการวางแผน กำกับดูแล และให้บริการหลัก แต่การจัดหาเงินทุนเพิ่มเติมจากภาคเอกชนมีแนวโน้มที่จะมีบทบาทเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในโครงการสถานที่บำบัดและนำทรัพยากรกลับมาใช้ประโยชน์ขั้นสูง
การมีส่วนร่วมของภาคเอกชนในธุรกิจจัดการขยะขึ้นอยู่กับความสามารถในการสร้างรายได้ที่คาดการณ์ได้ ซึ่งต้องอาศัยนโยบายด้านอัตราค่าบริการ ระบบจัดเก็บค่าธรรมเนียม และกรอบนโยบายและกฎระเบียบที่เอื้อต่อการดำเนินธุรกิจของผู้ประกอบการเอกชน
ดังนั้น การจัดหาเงินทุนที่เชื่อถือได้ในภาคการจัดการขยะจึงยังคงเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างพื้นฐานสำหรับการมีส่วนร่วมของภาคเอกชน และสร้างหลักประกันว่าจะสามารถให้บริการได้อย่างต่อเนื่องและมีคุณภาพสูง
ภาคการจัดการขยะได้รับประโยชน์จากกลไกทางการเงินที่มีนวัตกรรม
โดยมีบทบาทอย่างชัดเจนในตลาดคาร์บอน โดยเฉพาะจากการเข้าร่วมกลไกการพัฒนาที่สะอาด (Clean Development Mechanism: CDM) ในช่วงที่ผ่านมา และปัจจุบันมีแนวโน้มที่จะได้รับประโยชน์จากโอกาสใหม่ ๆ ภายใต้มาตรา 6 ของความตกลงปารีส
การเข้าร่วมตลาดดังกล่าวช่วยให้ผู้ประกอบการจัดการขยะสามารถดึงดูดเงินลงทุนสำหรับเทคโนโลยีบำบัดขยะ เช่น การดักจับและนำก๊าซจากหลุมฝังกลบมาใช้ประโยชน์ การทำปุ๋ยหมัก และการเปลี่ยนขยะเป็นพลังงาน ซึ่งช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก
การเข้าถึงเงินทุนด้านสภาพภูมิอากาศและการบรรลุเป้าหมายที่ต้องการ จำเป็นต้องมีธรรมาภิบาลที่ดี ระบบติดตามตรวจสอบและรายงานที่โปร่งใส รวมถึงการดำเนินงานที่สอดคล้องกับเป้าหมายด้านสภาพภูมิอากาศระดับชาติ เพื่อให้มั่นใจว่าการดำเนินงานมีความถูกต้องด้านสิ่งแวดล้อมและสร้างผลกระทบได้สูงสุด
เมื่อปริมาณขยะยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในประเทศรายได้ต่ำและประเทศรายได้ปานกลางระดับต่ำ ซึ่งยังมีระดับความครอบคลุมของบริการและโครงสร้างพื้นฐานต่ำกว่ามาตรฐาน ความท้าทายสำคัญจึงอยู่ที่การแก้ไขข้อบกพร่องที่มีอยู่และการรองรับความต้องการในอนาคต
หากไม่มีการเร่งลงทุน ช่องว่างในการให้บริการที่มีอยู่จะขยายกว้างขึ้น ส่งผลให้ประเทศต่าง ๆ ล้าหลังมากขึ้น และต้องเผชิญกับต้นทุนด้านสิ่งแวดล้อม สุขภาพ และเศรษฐกิจที่สูงขึ้น
ดังนั้น ความเร่งด่วนในการดำเนินการจึงมีอยู่สองด้าน ได้แก่ การขยายระบบให้รวดเร็วเพียงพอที่จะรองรับปริมาณขยะที่เพิ่มขึ้น และการยกระดับประสิทธิภาพให้สูงกว่าระดับพื้นฐานในปัจจุบันอย่างมาก เพื่อหลีกเลี่ยงต้นทุนทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้นจากการไม่ดำเนินการ และความเสียหายจากขยะที่ไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม
ผลกระทบและโอกาส
การจัดการขยะมูลฝอยเป็นประเด็นที่เชื่อมโยงระหว่างการให้บริการในระดับท้องถิ่น ความน่าอยู่ของเมือง และการพัฒนาเศรษฐกิจ อีกทั้งยังมีความสำคัญเพิ่มขึ้นต่อความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมของโลก
ในระดับท้องถิ่น การจัดการขยะมีความจำเป็นต่อสุขภาพของประชาชน คุณภาพสิ่งแวดล้อม ความสามารถในการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการทำงานของเมือง
บริการจัดการขยะที่มีประสิทธิภาพ เชื่อถือได้ และครอบคลุมทุกภาคส่วน ช่วยลดการแพร่กระจายของโรค ป้องกันการปนเปื้อนในน้ำ ดิน และอากาศ ลดความเสี่ยงจากน้ำท่วมที่เกิดจากการอุดตันของระบบระบายน้ำ และสนับสนุนการสร้างสภาพแวดล้อมในเมืองที่ปลอดภัยและเอื้อต่อการดำรงชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรี
เมืองที่สะอาดช่วยสนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจในท้องถิ่น ด้วยการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและเสริมสร้างสภาพแวดล้อมทางธุรกิจโดยรวมให้แข็งแกร่งขึ้น
เมื่อเมืองเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจหมุนเวียน ซึ่งเป็นระบบที่นำวัสดุที่ได้จากขยะกลับเข้าสู่กระบวนการผลิต การจัดการขยะมูลฝอยจึงกลายเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญของการลงทุน การมีส่วนร่วมของภาคเอกชน และการสร้างงาน
ในระดับโลก วิธีการจัดการขยะมีนัยสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ มลพิษ และการใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่อย่างจำกัดอย่างยั่งยืน
การเผาขยะในที่โล่งและขยะอินทรีย์ที่ไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสมปล่อยก๊าซเรือนกระจก รวมถึงก๊าซมีเทนและคาร์บอนดำ ซึ่งมีส่วนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและทำให้คุณภาพอากาศเสื่อมโทรมลง
รายงาน Global Methane Assessment ระบุว่า ภาคการจัดการขยะเป็นแหล่งปล่อยก๊าซมีเทนจากกิจกรรมของมนุษย์ที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลก โดยมีสัดส่วนประมาณ 20% ของการปล่อยก๊าซมีเทนจากกิจกรรมของมนุษย์ทั่วโลก และจัดให้ภาคส่วนนี้เป็นหนึ่งในภาคส่วนที่มีความสำคัญเร่งด่วนในการดำเนินมาตรการลดการปล่อยก๊าซ
ระบบจัดการขยะที่ไม่เพียงพอยังเป็นแหล่งสำคัญของขยะพลาสติกที่รั่วไหลลงสู่แม่น้ำและมหาสมุทร ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างรุนแรงต่อระบบนิเวศทางทะเล และคุกคามการดำรงชีวิตของประชาชนและความหลากหลายทางชีวภาพ
แนวทางการจัดการขยะที่ไม่มีประสิทธิภาพส่งผลให้วัสดุที่มีคุณค่า เช่น โลหะ แร่ธาตุ และสารอาหาร สูญเสียไปอย่างถาวร ซึ่งบั่นทอนความพยายามในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่อย่างจำกัด และการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจที่ใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
ผลกระทบที่หลากหลายเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงความจำเป็นในการมองการจัดการขยะทั้งในฐานะความท้าทายด้านบริการสาธารณะที่ต้องเร่งแก้ไข และโอกาสเชิงยุทธศาสตร์ในการสร้างประโยชน์อย่างมีนัยสำคัญต่อเศรษฐกิจ สังคม และระบบนิเวศในระดับท้องถิ่น
ในมิติทางเศรษฐกิจ เหตุผลสนับสนุนการจัดการขยะอย่างมีประสิทธิภาพมีความชัดเจน เนื่องจากต้นทุนจากการไม่ดำเนินการสูงกว่าค่าใช้จ่ายที่จำเป็นสำหรับระบบจัดการขยะที่เหมาะสมอย่างมาก
มีการแสดงให้เห็นแล้วว่า ต้นทุนทางเศรษฐกิจจากขยะที่ไม่ได้รับการเก็บรวบรวมและถูกเผา นำไปทิ้ง หรือปล่อยลงสู่แหล่งน้ำ รวมถึงความเสียหายจากน้ำท่วมที่เกิดจากท่อระบายน้ำอุดตันและความสามารถในการระบายน้ำฝนที่ลดลง มีมูลค่าสูงกว่าต้นทุนทางการเงินในการดำเนินระบบจัดการขยะอย่างเหมาะสม
ส่วนต้นทุนทางสังคมและต้นทุนค่าเสียโอกาสในวงกว้าง เช่น ความเชื่อมั่นที่ลดลงต่อหน่วยงานท้องถิ่น และผลกระทบต่อศักดิ์ศรีและความภาคภูมิใจของชุมชน แม้จะไม่ค่อยมีการประเมินเป็นตัวเลข แต่ยังคงเป็นปัจจัยสำคัญต่อการพัฒนาท้องถิ่นและความเป็นอยู่ที่ดีของสังคม
การลงทุนในระบบจัดการขยะที่เหมาะสมจะช่วยหลีกเลี่ยงต้นทุนเหล่านี้ และสร้างประโยชน์ในวงกว้าง ทั้งเมืองที่สะอาดและน่าอยู่มากขึ้น ซึ่งสามารถดึงดูดบุคลากรที่มีความสามารถและการลงทุน เพิ่มมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ สร้างงาน และส่งเสริมการเติบโตของอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง เช่น การรีไซเคิลและการผลิต
ประโยชน์ทางสังคมประกอบด้วยการส่งเสริมความครอบคลุมและการขยายโอกาสในการจ้างงาน โดยมีการสร้างงานในภาคบริการจัดการขยะและการนำทรัพยากรกลับมาใช้ประโยชน์ ทั้งในภาคทางการและนอกระบบ
การบูรณาการแรงงานนอกระบบเข้ากับระบบจัดการขยะมีความสำคัญต่อการส่งเสริมความเท่าเทียมทางสังคมและเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชน
นอกจากนี้ ยังเกิดการจ้างงานเพิ่มเติมในขั้นตอนต้นน้ำ ผ่านการวิจัย การออกแบบผลิตภัณฑ์ใหม่ และการผลิตซ้ำเพื่อให้สามารถนำผลิตภัณฑ์กลับมารีไซเคิลได้ เมื่อเมืองต่าง ๆ หันมาใช้เศรษฐกิจหมุนเวียน การจัดการขยะจะช่วยขับเคลื่อนการสร้างงานในภาคส่วนต่อเนื่องและสร้างประโยชน์ทางเศรษฐกิจในวงกว้าง
ประโยชน์ด้านสิ่งแวดล้อมเกี่ยวข้องเป็นหลักกับการลดมลพิษและการบรรเทาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยมีโอกาสดำเนินการอย่างมากทั้งในขั้นตอนต้นน้ำและปลายน้ำเพื่อแก้ไขปัญหามลพิษจากพลาสติก
ในขั้นตอนต้นน้ำ การออกแบบผลิตภัณฑ์ใหม่ การลดบรรจุภัณฑ์ที่ไม่จำเป็น และการใช้วัสดุทางเลือก สามารถช่วยป้องกันการเกิดขยะพลาสติกตั้งแต่ต้นทาง
ส่วนในขั้นตอนปลายน้ำ การทำให้ระบบเก็บรวบรวมขยะครอบคลุมทุกพื้นที่ และการยุติการทิ้งขยะในพื้นที่เปิดโล่ง เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อป้องกันไม่ให้ขยะพลาสติกรั่วไหลสู่สิ่งแวดล้อม
การเสริมสร้างระบบจัดการขยะแบบบูรณาการและการลงทุนในแนวทางเศรษฐกิจหมุนเวียนยังเป็นปัจจัยสำคัญในการปกป้องระบบนิเวศและลดมลพิษ
ภาคการจัดการขยะมีโอกาสอย่างมากในการลดผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยในปี 2565 การปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากกิจกรรมการจัดการขยะมูลฝอยทั่วโลกมีปริมาณประมาณ 1.28 พันล้านตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่าต่อปี โดยก๊าซมีเทนเป็นองค์ประกอบส่วนใหญ่ คิดเป็น 1.15 พันล้านตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่าต่อปี
หากยังคงดำเนินแนวทางปฏิบัติในปัจจุบันต่อไป คาดว่าการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการจัดการขยะมูลฝอยจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก โดยจะสูงถึง 1.84 พันล้านตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่าภายในปี 2593 หรือเพิ่มขึ้น 43% จากระดับปี 2565
การสูญเสียอาหารและขยะอาหารเป็นปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซดังกล่าว โดยอาจมีอาหารที่ผลิตขึ้นทั่วโลกถึงหนึ่งในสามที่สูญเสียหรือถูกทิ้งในแต่ละปี
การแก้ไขปัญหาการสูญเสียอาหารและขยะอาหารจึงมีความสำคัญต่อการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ตลอดจนการปรับปรุงความมั่นคงทางอาหาร การปกป้องทรัพยากรธรรมชาติ และการบรรลุเป้าหมายด้านสภาพภูมิอากาศ ซึ่งยังคงเป็นหนึ่งในประเด็นที่ซับซ้อนที่สุดที่โลกกำลังเผชิญอยู่ในปัจจุบัน สะท้อนให้เห็นถึงความเร่งด่วนและศักยภาพในการสร้างผลกระทบ โดยมี 156 ประเทศที่ยอมรับศักยภาพในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการปรับปรุงการจัดการขยะและพลาสติก ด้วยการบรรจุภาคการจัดการขยะไว้ในเป้าหมายการมีส่วนร่วมที่ประเทศกำหนด (Nationally Determined Contributions: NDCs)
มาตรการที่ให้ความสำคัญ ได้แก่ การทำปุ๋ยหมัก การดักจับก๊าซมีเทน และการรีไซเคิล อย่างไรก็ตาม ข้อจำกัดด้านเงินทุนและกฎระเบียบยังคงเป็นอุปสรรคต่อการดำเนินงาน โดยคำมั่นส่วนใหญ่ต้องพึ่งพาการสนับสนุนจากนานาชาติ
จำลองการจัดการขยะมูลฝอยชุมชนสู่เศรษฐกิจหมุนเวียนภายในปี 2593
รายงาน What a Waste 3.0 ได้พัฒนาสถานการณ์จำลองทางเลือกสำหรับการจัดการขยะมูลฝอยชุมชนจนถึงปี 2593 เพื่อเป็นกรอบในการทำความเข้าใจว่า การเลือกใช้นโยบายและระดับความมุ่งมั่นที่แตกต่างกันจะส่งผลต่ออนาคตของการจัดการขยะทั่วโลกอย่างไร
รายงานฉบับนี้นำเสนอ 3 สถานการณ์ ได้แก่ สถานการณ์ดำเนินธุรกิจตามปกติ (Business as Usual) สถานการณ์ที่มีความมุ่งมั่นในระดับต่ำ (Low Ambition) และสถานการณ์ที่มีความมุ่งมั่นในระดับสูง (High Ambition)
สถานการณ์ดำเนินธุรกิจตามปกติเป็นการคาดการณ์จากแนวโน้มที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน โดยประเมินว่าปริมาณขยะทั่วโลกจะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ จาก 2.56 พันล้านตันในปี 2565 เป็น 3.86 พันล้านตันในปี 2593
ในทางตรงกันข้าม สถานการณ์ที่มีความมุ่งมั่นในระดับสูงจำลองอนาคตที่สามารถควบคุมปริมาณขยะที่เกิดขึ้นให้อยู่ในระดับปัจจุบันได้ แม้ว่าประชากรและเศรษฐกิจยังคงเติบโตอย่างต่อเนื่อง ผ่านการดำเนินมาตรการที่ตรงเป้าหมายและการปรับปรุงแนวทางการจัดการขยะ
ส่วนสถานการณ์ที่มีความมุ่งมั่นในระดับต่ำเป็นแนวทางกึ่งกลาง โดยสามารถลดปริมาณขยะได้เพียงครึ่งหนึ่งของผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในสถานการณ์ที่มีความมุ่งมั่นในระดับสูง ส่งผลให้ปริมาณขยะทั่วโลกอยู่ที่ 3.12 พันล้านตันในปี 2593
สิ่งสำคัญคือ สถานการณ์จำลองเหล่านี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการวางแผนระยะยาวและการพัฒนานโยบาย โดยคำนึงถึงการลดปริมาณขยะ ตลอดจนการปรับปรุงระบบเก็บรวบรวมและการจัดการขยะ
ในทุกสถานการณ์จำลอง ความครอบคลุมของการเก็บรวบรวมขยะจะขยายตัวเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ โดยประเทศรายได้ต่ำจะมีความก้าวหน้ามากที่สุด
แนวทางการบำบัดและกำจัดขยะจะได้รับการพัฒนาอย่างมากเช่นกัน ขณะที่สัดส่วนขยะที่ไม่ได้รับการเก็บรวบรวมและขยะที่ถูกนำไปทิ้งในพื้นที่เปิดโล่งจะลดลงอย่างรวดเร็ว
ความก้าวหน้าเหล่านี้แตกต่างกันตามระดับรายได้ของประเทศ โดยประเทศรายได้สูงและประเทศรายได้ปานกลางระดับสูงจะเพิ่มการรีไซเคิลและการทำปุ๋ยหมัก ขณะที่ประเทศรายได้ต่ำและประเทศรายได้ปานกลางระดับต่ำจะยุติการทิ้งขยะในพื้นที่เปิดโล่ง และขยายการเข้าถึงบริการรีไซเคิล การทำปุ๋ยหมัก และการฝังกลบอย่างถูกสุขลักษณะ
โดยรวมแล้ว สถานการณ์จำลองเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงขนาดของความท้าทายและศักยภาพในการพัฒนาการจัดการขยะไปสู่เศรษฐกิจหมุนเวียน
รายงานได้ประเมินต้นทุนทางการเงินและการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสำหรับสถานการณ์จำลองทั้ง 3 รูปแบบ โดยสถานการณ์ที่มีความมุ่งมั่นในระดับต่ำและระดับสูงมีต้นทุนโดยรวมต่ำกว่าสถานการณ์ดำเนินธุรกิจตามปกติ ซึ่งมีสาเหตุหลักจากปริมาณขยะที่ลดลง
ในทางกลับกัน ประเทศรายได้ต่ำและประเทศรายได้ปานกลางระดับต่ำจะมีความต้องการลงทุนและต้นทุนรายปีเพิ่มขึ้นในทุกสถานการณ์ โดยมีสาเหตุหลักจากสภาพพื้นฐานที่ยังอยู่ในระดับต่ำ ทั้งการมีขยะที่ไม่ได้รับการเก็บรวบรวมในวงกว้างและการทิ้งขยะในพื้นที่เปิดโล่ง
สถานการณ์จำลองดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงประโยชน์ด้านสภาพภูมิอากาศอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งเกิดจากการปรับปรุงระบบจัดการขยะ โดยทั้งสถานการณ์ที่มีความมุ่งมั่นในระดับต่ำและระดับสูงคาดการณ์ว่า การปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากภาคการจัดการขยะทั่วโลกจะลดลงในช่วงปี 2573-2593 โดยในปี 2593 จะมีปริมาณการปล่อยก๊าซอยู่ที่ 1.33 พันล้านตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า และ 0.91 พันล้านตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า ตามลำดับ
สถานการณ์จำลองเหล่านี้มีเป้าหมายเพื่อให้ข้อมูลและเป็นแนวทางในการหารือและกำหนดนโยบายเกี่ยวกับเส้นทางการพัฒนาทางเลือกสำหรับภาคการจัดการขยะ
การจัดสรรสัดส่วนงบประมาณจาก GDP เพียงเล็กน้อยให้กับระบบจัดการขยะที่จำเป็นและมีการบริหารจัดการที่ดี จะช่วยสร้างความมั่นคงในการให้บริการขั้นพื้นฐาน หลีกเลี่ยงความสูญเสียทางเศรษฐกิจและมลพิษที่เพิ่มขึ้น สนับสนุนการสร้างงาน และปรับปรุงความน่าอยู่ของเมือง
สถานการณ์จำลองยังแสดงให้เห็นว่า การเพิ่มระดับความมุ่งมั่นในการดำเนินงาน โดยรวมการป้องกันและลดปริมาณขยะเข้ากับมาตรการต้นน้ำ เพื่อเพิ่มอัตราการใช้ซ้ำ การรีไซเคิล และการนำทรัพยากรกลับมาใช้ประโยชน์ให้สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ จะช่วยสร้างประโยชน์เพิ่มเติมด้านสภาพภูมิอากาศ สิ่งแวดล้อม และประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากร ตลอดจนสร้างโอกาสเพิ่มเติมในการจ้างงานและการพัฒนาเศรษฐกิจ และสนับสนุนการบรรลุเป้าหมายความยั่งยืนระดับโลก
ขอบคุณข้อมูลจาก thansettakij.com
Have/Has Been + V3 ใช้เมื่อไหร่ได้บ้าง?
ในภาษาอังกฤษ โครงสร้างไวยากรณ์มีบทบาทสำคัญในการถ่ายทอดความหมายที่ถูกต้องและชัดเจน หนึ่งในโครงสร้างที่พบได้บ่อยคือ “have/has been + V3” ซึ่งเป็นโครงสร้างของ Present PerfectPassive Voice และ Present Perfect Continuous โดยเฉพาะในบริบทของการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและยังคงส่งผลต่อปัจจุบัน บทความนี้จะอธิบายว่า “has been + V3” ใช้เมื่อใด พร้อมตัวอย่างที่ช่วยให้เข้าใจการใช้งานได้อย่างลึกซึ้ง
Have/Has Been + V3 ใช้เมื่อไหร่?
ตัวอย่างการใช้งานหลัก
- เมื่อกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและยังมีผลอยู่
- The project has been completed. (โครงการเสร็จสมบูรณ์แล้ว และผลลัพธ์ยังคงอยู่)
- The house has been renovated. (บ้านได้รับการปรับปรุงใหม่แล้ว และยังอยู่ในสภาพที่ปรับปรุง)
- เมื่อไม่เน้นว่าใครเป็นผู้กระทำ
- A new policy has been implemented. (นโยบายใหม่ได้ถูกนำมาใช้แล้ว)
- The letter has been sent. (จดหมายถูกส่งไปแล้ว)
- เมื่อใช้ในบริบทของข่าวสารหรือรายงานอย่างเป็นทางการ
- A breakthrough in cancer research has been discovered. (การค้นพบความก้าวหน้าในการวิจัยมะเร็งเกิดขึ้นแล้ว)
- A new law has been passed by the government. (กฎหมายใหม่ได้รับการผ่านแล้วโดยรัฐบาล)
Have/Has Been + V3 กับ Have/Has Been + V-ing ต่างกันอย่างไร?
- Have/Has Been + V3 ใช้ใน Passive Voice เพื่อแสดงว่ามีการกระทำเกิดขึ้นกับประธาน และผลยังคงอยู่
- Have/Has Been + V-ing ใช้ใน Present Perfect Continuous เพื่อแสดงว่าการกระทำนั้นเริ่มขึ้นในอดีตและยังคงดำเนินอยู่
ตัวอย่างเปรียบเทียบ:
- The work has been finished. (Passive – งานถูกทำเสร็จแล้ว)
- He has been working for five hours. (Active – เขาทำงานมาตลอด 5 ชั่วโมง และยังทำอยู่)
Verb to Be + V3 ใช้เมื่อไหร่?
“Verb to be + V3” เป็นโครงสร้างพื้นฐานของ Passive Voice และสามารถใช้ได้ในหลายกาล เช่น:
Present Simple Passive
- ตัวอย่าง: The work is done every day.
- แปล: งานถูกทำทุกวัน
- ใช้เมื่อพูดถึงการกระทำที่ทำเป็นประจำ
Past Simple Passive
- ตัวอย่าง: The work was done yesterday.
- แปล: งานถูกทำเมื่อวานนี้
- ใช้เมื่อพูดถึงการกระทำที่เกิดขึ้นในอดีต
Future Passive
- ตัวอย่าง: The work will be done tomorrow.
- แปล: งานจะถูกทำพรุ่งนี้
- ใช้เมื่อพูดถึงการกระทำที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
Present Perfect Passive
- ใช้เมื่อพูดถึงการกระทำที่เสร็จสมบูรณ์แล้วและมีผลต่อปัจจุบัน
- ตัวอย่าง: The work has been done.
- แปล: งานถูกทำเสร็จแล้วและผลยังอยู่
เรียนภาษาอังกฤษที่ Speak Up พัฒนาทักษะการสนทนา
หากคุณต้องการฝึกฝนการใช้โครงสร้าง “has been + V3” และพัฒนาทักษะการสนทนาภาษาอังกฤษ การเรียนที่ Speak Up เป็นทางเลือกที่ดี เพราะที่นี่เน้นการฝึกพูดและสนทนาแบบโต้ตอบจริง ช่วยให้คุณเข้าใจหลักไวยากรณ์และสามารถนำไปใช้ได้ในสถานการณ์จริง
สรุป การใช้ Have/Has Been + V3
- ใช้ใน Present Perfect Passive Voice เพื่อแสดงว่าการกระทำเกิดขึ้นและยังคงส่งผลถึงปัจจุบัน
- ใช้เมื่อ ต้องการเน้นผลลัพธ์ มากกว่าผู้กระทำ
- มักพบใน ข่าว รายงาน หรือสถานการณ์ที่เป็นทางการ
- ควรแยกให้ออกระหว่าง have/has been + V3 (Passive Voice) กับ have/has been + V-ing (Present Perfect Continuous)
การเข้าใจโครงสร้างนี้จะช่วยให้การสื่อสารภาษาอังกฤษมีความแม่นยำมากขึ้น หากต้องการฝึกฝนเพิ่มเติม ลองแต่งประโยคจากสถานการณ์รอบตัวดู!
ขอบคุณข้อมูลจาก speakup.ac.th
กรีฑาโลก ประกาศระบบคัดเลือก “โอลิมปิกเกมส์ 2028” เทพบิว เข้าเป้า – คีริน ต้องเร่งทำเวลา
กรีฑาโลก ประกาศระบบคัดเลือก “โอลิมปิกเกมส์ 2028” เทพบิว เข้าเป้า – คีริน ต้องเร่งทำเวลา
กรีฑาโลก (World Athletics) เปิดเผยเกณฑ์เวลามาตรฐานสำหรับการคัดเลือกนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเกมส์ โดยมี 2 รายการที่น่าสนใจสำหรับนักกีฬาไทย ได้แก่ วิ่ง 100 เมตรชาย และมาราธอนชาย ซึ่งมีโอกาสลุ้นโควตาไปแข่งขันในครั้งนี้
เริ่มจากวิ่ง 100 เมตรชาย ซึ่งกำหนดช่วงเก็บสถิติระหว่างวันที่ 19 มิถุนายน 2570 ถึง 18 มิถุนายน 2571 โดยกรีฑาโลกกำหนดเวลามาตรฐานไว้ที่ 9.93 วินาที
สำหรับ “เทพบิว” ภูริพล บุญสอน เจ้าของสถิติประเทศไทย 9.90 วินาที ซึ่งทำไว้ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2026 ถือว่าทำเวลาได้ดีกว่าเกณฑ์ที่กำหนดแล้ว หากยังสามารถรักษามาตรฐานความเร็วในช่วงเวลาคัดเลือกได้ ก็มีโอกาสสูงที่จะผ่านเกณฑ์ควอลิฟายเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิกเกมส์
ขณะที่ระยะมาราธอนชาย กำหนดช่วงเก็บสถิติตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2570 ถึง 30 เมษายน 2571 โดยมีเกณฑ์เวลามาตรฐานอยู่ที่ 2 ชั่วโมง 5 นาที
ส่วน “คีริน ตันติเวทย์” นักวิ่งลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ยังต้องลุ้นทำเวลาให้ดีขึ้น หลังเพิ่งทำสถิติ 2 ชั่วโมง 8 นาที 1 วินาที ในการแข่งขันชิคาโก มาราธอน 2026 ซึ่งยังไม่ถึงเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด อย่างไรก็ตาม ยังมีช่องทางลุ้นโควตาจากผลงานติด 5 อันดับแรกในการแข่งขันระดับแพลตตินัมทั้ง 8 รายการ
นอกจากนี้ คีริน ยังมีโอกาสลุ้นผ่านระบบจัดสรรโควตาของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (NOC) ซึ่งแต่ละประเทศสามารถเลือกส่งนักกีฬาที่ยังไม่ผ่านเกณฑ์คัดเลือกปกติได้ โดยนักกีฬาชายจะต้องทำเวลามาราธอนต่ำกว่า 2 ชั่วโมง 11 นาที ก่อนนำผลงานของแต่ละประเทศมาเปรียบเทียบเพื่อจัดสรรโควตาตามจำนวนที่มี
โปรแกรมกรีฑา LA28 มีการชิงชัยทั้งหมด 48 เหรียญทอง แบ่งเป็นชาย 23 รายการ หญิง 23 รายการ และประเภทผลัดผสม 2 รายการ โดยมีการเปิดตัว วิ่งผลัดผสม 4×100 เมตร เป็นครั้งแรกในบรรจุภัณฑ์โอลิมปิก ร่วมกับวิ่งผลัดผสม 4×400 เมตร โดย ระบบติดตามสถานะการคัดเลือก “Road to LA” จะเปิดให้แฟนกีฬาและนักกีฬาติดตามผ่านเว็บไซต์หลักของ World Athletics ในช่วงครึ่งหลังของปี 2027
การกำหนดเกณฑ์สถิติขั้นต่ำในครั้งนี้ สหพันธ์ฯ ได้วิเคราะห์จากผลงานย้อนหลังในศึกชิงแชมป์โลกปี 2022, 2023, 2025 และโอลิมปิกเกมส์ 2024 โดยคำนึงถึงแนวโน้มการพัฒนาศักยภาพของนักกีฬา ซึ่งทำให้หลายรายการมีเกณฑ์ที่สูงขึ้นอย่างชัดเจน เช่น วิ่งมาราธอนที่ทำสถิติดีขึ้น 30–60 วินาทีในรอบปีโอลิมปิก
สรุปเกณฑ์คัดโอลิมปิก2028
รายการ ประเภทชาย ประเภทหญิง
วิ่ง 100 เมตร 9.93 วินาที 10.96 วินาที
วิ่ง 200 เมตร 19.95 วินาที 22.25 วินาที
วิ่ง 400 เมตร 44.40 วินาที 49.90 วินาที
วิ่ง 800 เมตร 1:43.00 นาที 1:57.00 นาที
วิ่ง 1,500 เมตร 3:30.00 นาที 3:57.50 นาที
วิ่ง 5,000 เมตร 12:50.00 นาที 14:34.00 นาที
วิ่ง 10,000 เมตร 26:48.00 นาที 30:30.00 นาที
วิ่งข้ามรั้ว (110ม. ชาย / 100ม. หญิง) 13.18 วินาที 12.58 วินาที
วิ่งข้ามรั้ว 400 เมตร 48.00 วินาที 54.00 วินาที
วิ่งวิบาก 3,000 เมตร 8:07.50 นาที 9:06.00 นาที
กระโดดสูง 2.32 เมตร 1.97 เมตร
กระโดดค้ำ 5.90 เมตร 4.80 เมตร
กระโดดไกล 8.30 เมตร 6.90 เมตร
เขย่งก้าวกระโดด 17.35 เมตร 14.50 เมตร
ทุ่มน้ำหนัก 21.50 เมตร 19.30 เมตร
ขว้างจักร 67.20 เมตร 65.00 เมตร
ขว้างค้อน 78.50 เมตร 74.00 เมตร
พุ่งแหลน 85.50 เมตร 63.80 เมตร
สัตตกรีฑา / ทศกรีฑา 8,650 คะแนน 6,550 คะแนน
มาราธอน 2:05:00 ชั่วโมง 2:22:20 ชั่วโมง
ขอบคุณข้อมูลจาก thairath.co.th
เช็กตัวเองด่วน! “กลิ่นแก่” เริ่มอายุเท่าไหร่? พร้อมวิธีดูแลตัวเองไม่ให้มีกลิ่นแก่
คำว่า “แก่พูดเบาๆ ก็เจ็บแล้ว” อาจต้องสะเทือนใจยิ่งกว่าเดิม เมื่อผลงานวิจัยระบุว่า “กลิ่นแก่” สามารถเกิดขึ้นได้ตั้งแต่เราอายุเข้า 40 ปีขึ้นไป เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น แต่มีที่มาจากกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ธรรมชาติของร่างกาย
กลิ่นแก่ กลิ่นเป็นยังไง
“กลิ่นแก่” มักเป็นกลิ่นเฉพาะตัวที่อาจคล้าย กลิ่นน้ำมันหรือไขมันเก่าหืนๆ ผสมกลิ่นอับชื้น ขี้เลื่อยเปียก หรือหนังสือเก่า โดยมักพบบริเวณหนังศีรษะ หลังใบหู คอ หน้าอก และแผ่นหลัง อย่างไรก็ตาม ผู้สูงอายุไม่ได้มีกลิ่นแก่ทุกคน เพราะกลิ่นตัวขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย สุขอนามัย เหงื่อ และปัจจัยอื่นๆ ของแต่ละคน
“กลิ่นแก่” มาจากไหน? ทำไมถึงติดทนนาน?
กลิ่นเฉพาะตัวที่มักมาพร้อมกับวัยที่เพิ่มขึ้น (ในทางการแพทย์เรียกว่า Nonenal) เกิดขึ้นจากกระบวนการธรรมชาติของร่างกาย ดังนี้
- การเสื่อมของต่อมไขมัน: เมื่ออายุมากขึ้น ต่อมไขมันในร่างกายจะเริ่มเสื่อมลง พร้อมๆ กับสารต้านอนุมูลอิสระในร่างกายที่ลดน้อยลง
- ปฏิกิริยาออกซิเดชัน (Oxidation): ไขมันที่ถูกขับออกมาจากต่อมไขมันจะทำปฏิกิริยากับอากาศ เกิดเป็นสารที่เรียกว่า Nonenal ซึ่งมีลักษณะพิเศษคือ “ไม่ละลายน้ำ”
- การสะสมในเสื้อผ้า: เนื่องจากสารนี้ไม่ละลายน้ำ จึงล้างออกยาก และมักจะสะสมฝังแน่นอยู่ตามเสื้อผ้าหรือของใช้ โดยเฉพาะเสื้อผ้าชั้นใน ทำให้กลิ่นติดทนนานและซักออกได้ยาก
- ฮอร์โมนที่เปลี่ยนแปลง: ระดับฮอร์โมนเพศ (เช่น เอสโตรเจน หรือเทสโทสเตอโรน) ที่ลดลงตามวัย ส่งผลให้ต่อมไขมันและประสิทธิภาพในการขับของเสียทางผิวหนังเปลี่ยนแปลงไป
6 วิธีป้องกันและรับมือ “กลิ่นแก่” ตั้งแต่อายุ 40+
แม้จะเป็นกระบวนการตามธรรมชาติ แต่เราสามารถดูแลตัวเองเพื่อลดการสะสมของสาร Nonenal และรักษาความสดชื่นให้ร่างกายได้ด้วยวิธีเหล่านี้
1. รักษาความสะอาดอย่างถูกวิธี อาบน้ำทำความสะอาดร่างกายอย่างสม่ำเสมอ โดยเลือกใช้สบู่หรือผลิตภัณฑ์ชำระล้างที่ช่วยขจัดคราบไขมันออกซิไดส์ได้ดี
- เปลี่ยนเสื้อผ้าบ่อยขึ้น: ไม่ควรใส่เสื้อผ้าซ้ำ (โดยเฉพาะเสื้อกล้ามหรือชุดชั้นในที่แนบเนื้อ) เพื่อป้องกันการสะสมของกลิ่น
- เลือกเสื้อผ้าที่ระบายอากาศได้ดี: เพื่อลดการหมักหมมระหว่างวัน
2. เพิ่มสารต้านอนุมูลอิสระให้ร่างกาย
- เนื่องจากสาเหตุหลักมาจากสารต้านอนุมูลอิสระลดลง การกินอาหารที่อุดมไปด้วยสารต้านอนุมูลอิสระจึงช่วยได้มาก
- เน้นผักใบเขียว มะเขือเทศ ผลไม้ตระกูลเบอร์รี่ และดื่มชาเขียวหรือมัทฉะเป็นประจำ
3. หลีกเลี่ยงอาหารแปรรูปและไขมันสูง
งดหรือลดเนื้อสัตว์แปรรูปและอาหารที่มีไขมันสูง เพราะจะไปกระตุ้นให้ต่อมไขมันทำงานหนักขึ้น และเพิ่มการสะสมของสารก่อกลิ่น
4. ดื่มน้ำให้เพียงพอ
การดื่มน้ำสะอาดในปริมาณที่เหมาะสมในแต่ละวัน (ผู้หญิงประมาณ 2 ลิตร ผู้ชายประมาณ 3 ลิตร หรือปรับตามคำแนะนำของแพทย์หากมีโรคประจำตัว) จะช่วยในเรื่องการขับของเสียออกจากร่างกาย
5. ออกกำลังกายสม่ำเสมอ
แม้เหงื่อจะออกทำให้กังวลเรื่องกลิ่น แต่การออกกำลังกายจะช่วยกระตุ้นกระบวนการเผาผลาญ และช่วยให้ระบบการทำงานของต่อมไขมันมีประสิทธิภาพสมดุลขึ้น
6. ใช้ผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นเฉพาะทาง
ปัจจุบันมีผลิตภัณฑ์อาบน้ำหรือสเปรย์ระงับกลิ่นที่คิดค้นขึ้นมาเพื่อยับยั้งปฏิกิริยาออกซิเดชันของไขมันโดยเฉพาะ สามารถเลือกใช้ควบคู่กันได้
สรุป กลิ่นแก่ หรือ Nonenal เป็นเรื่องธรรมชาติที่เกิดขึ้นได้กับทุกคนเมื่อเข้าสู่วัย 40 ปีขึ้นไปเนื่องจากความเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนและต่อมไขมัน แต่เราสามารถควบคุมและลดปัญหานี้ได้ด้วยการดูแลรักษาความสะอาดอย่างถูกวิธี ปรับพฤติกรรมการกิน และเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ที่ตอบโจทย์ เพื่อความมั่นใจและสุขภาพผิวที่สะอาดสดชื่นในทุกช่วงวัย
ขอบคุณข้อมูลจาก sanook.com
หาไม่ยาก! พืช 1 ชนิด “ลดผมร่วง-กระตุ้นผมใหม่” แถมสรรพคุณลับต้านมะเร็ง
ชาเขียวช่วยลดผมร่วงได้จริงไหม? รู้จักสาร EGCG ที่ถูกศึกษาเรื่องการงอกของเส้นผม แถมชะลอวัย ลดเสี่ยงโรคมะเร็ง-หัวใจ
หลายคนคุ้นเคยกับ ชาเขียว ในฐานะเครื่องดื่ม แต่ใบชาชนิดนี้ยังเป็นส่วนผสมในแชมพูและผลิตภัณฑ์ดูแลหนังศีรษะด้วย สารที่ได้รับความสนใจคือ EGCG (Epigallocatechin gallate) สารต้านอนุมูลอิสระในกลุ่มแคเทชิน ซึ่งนักวิจัยกำลังศึกษาว่าอาจมีบทบาทต่อวงจรการเจริญเติบโตของเส้นผมอย่างไร
ทำไมชาเขียวถึงถูกพูดถึงเรื่องลดผมร่วง?
Healthline อธิบายว่า ผมร่วงเกิดได้จากหลายปัจจัย ตั้งแต่ความเครียด อาหาร และโรคภูมิต้านทานตนเอง ไปจนถึงการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน ในภาวะผมบางที่เกี่ยวข้องกับฮอร์โมน เทสโทสเตอโรนและไดไฮโดรเทสโทสเตอโรน หรือ DHT มีส่วนทำให้ช่วงที่เส้นผมกำลังเติบโตสั้นลง ผมที่งอกขึ้นมาจึงอาจบางลงและหลุดร่วงง่ายขึ้น
งานวิจัยเบื้องต้นศึกษาว่า EGCG อาจช่วยลดผลของฮอร์โมนที่เกี่ยวข้องกับผมร่วง ยืดช่วงการเติบโตของเส้นผม และส่งเสริมการทำงานของรูขุมขนได้หรือไม่ ด้าน For Hims กล่าวถึงสารโพลีฟีนอล คาเฟอีน และน้ำมันหอมระเหยในชาเขียวว่าอาจมีส่วนลดการสร้าง DHT ได้
ชาเขียวกับหนังศีรษะ ช่วยเรื่องความมันและรังแคได้แค่ไหน?
บทความวิจัยปี 2019 ที่ For Hims อ้างถึงระบุว่า ชาเขียวอาจช่วยให้เส้นผมหยาบน้อยลง ลดความมัน และลดรังแค สารสกัดชาเขียวจึงถูกนำมาใช้ในผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผมและหนังศีรษะ รวมถึงผลิตภัณฑ์สำหรับผู้ที่กังวลเรื่องผมบางจากฮอร์โมน
Healthline ยังอ้างถึงการศึกษาขนาดเล็กที่พบว่า หลังผู้เข้าร่วมได้รับสารสกัดชาเขียวต่อเนื่อง 12 สัปดาห์ การไหลเวียนเลือดและการส่งออกซิเจนไปยังผิวหนังเพิ่มขึ้น ผลนี้น่าสนใจเพราะรูขุมขนต้องอาศัยเลือด ออกซิเจน และสารอาหารในการเจริญเติบโต
ดื่มชาเขียวทุกวันช่วยลดความเสี่ยงโรคได้ไหม?
นอกจากเรื่องเส้นผมแล้ว EGCG ในชาเขียวยังถูกศึกษาในด้านสุขภาพหัวใจและมะเร็ง งานวิจัยบางชิ้นพบความเชื่อมโยงระหว่างการดื่มชาเขียวกับความเสี่ยงที่ลดลงของโรคหัวใจ และมะเร็งบางชนิด เช่น มะเร็งปอดและมะเร็งรังไข่
ชาเขียวชงกับสารสกัดเข้มข้น มีข้อควรระวังต่างกัน
ผู้ใหญ่ส่วนใหญ่สามารถดื่มชาเขียวชงได้ประมาณ 3–4 แก้วต่อวัน โดยควรพิจารณาความเข้มของชา ขนาดแก้ว และคาเฟอีนจากเครื่องดื่มอื่น ๆ ที่ดื่มในวันเดียวกันด้วย เพราะแต่ละแก้วอาจให้คาเฟอีนต่างกัน
ส่วนสารสกัดชาเขียวในผลิตภัณฑ์เสริมอาหารมีความเข้มข้นสูงกว่า การใช้ในปริมาณมากอาจทำให้ไม่สบายท้อง นอนไม่หลับ ความดันโลหิตสูง หรือมีปฏิกิริยาทางผิวหนัง และมีรายงานพบค่าเอนไซม์ตับสูงในบางราย หากสนใจใช้สารสกัด ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อน โดยเฉพาะผู้ที่มีโรคประจำตัวหรือใช้ยาอยู่
งานวิจัยเกี่ยวกับ ชาเขียวกับผมร่วง ช่วยอธิบายว่าทำไม EGCG จึงถูกนำมาศึกษาและใช้เป็นส่วนผสมในผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม ถึงจะมีสารช่วยกระตุ้นการงอกของเส้นผม แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังต้องอาศัยการศึกษาเพิ่มเติม และอยู่ที่ต้นเหตุปัญหาเส้นผมและความรุนแรงของอาการของแต่ละบุคคลด้วย
ขอบคุณข้อมูลจาก sanook.com
ราคาทองตามประกาศของสมาคมค้าทองคำ ประจำวันที่ 12/11/2569
| ชนิดทอง | ราคารับซื้อ กรัมละ | ราคารับซื้อ บาทละ | ราคาขาย บาทละ |
|---|---|---|---|
| ทองคำแท่ง 96.5% | n/a | 63,500.00 | 63,700.00 |
| ทองรูปพรรณ 96.5% | 4,105.00 | 62,231.80 | 64,500.00 |
| ทองรูปพรรณ 90% | 3,694.50 | 56,008.62 | n/a |
| ทองรูปพรรณ 80% | 3,284.00 | 49,785.44 | n/a |
| ทองรูปพรรณ 50% | 1,847.25 | 28,004.31 | n/a |
| ทองรูปพรรณ 40% | 1,436.75 | 21,781.13 | n/a |
| ทองรูปพรรณ 99.99% | 4,253.89 | 64,488.97 | n/a |
ราคาน้ำมันประจำวัน ราคาน้ำมันประจำวันที่ 12/11/2569
| ประเภทน้ำมัน |  ปตท. |  บางจาก |  เชลล์ |  คาลเท็กซ์ |  ไออาร์พีซี |  พีที |  ซัสโก้ |  เพียว |  พรุ่งนี้ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| แก๊สโซฮอล์ 95 | 39.34 | 39.34 | 39.84 | 39.34 | 39.34 | 39.34 | 39.34 | 39.34 | 39.34 |
| แก๊สโซฮอล์ 91 | 38.97 | 38.97 | 39.47 | 38.97 | 38.97 | 38.97 | 38.97 | 38.97 | 38.97 |
| แก๊สโซฮอล์ E20 | 31.30 | 31.30 | 31.50 | 31.30 | – | 31.30 | 31.30 | 31.30 | 31.30 |
| แก๊สโซฮอล์ E85 | 30.63 | 30.63 | – | – | – | – | – | – | 30.63 |
| แก๊สโซฮอล์ 95 พรีเมี่ยม | 47.05 | 48.55 | 51.84 | – | – | – | – | – | 47.05 |
| เบนซิน 95 | 48.83 | – | – | 48.81 | – | 49.33 | 48.98 | – | 48.83 |
| ดีเซล | 40.79 | 40.79 | 40.79 | 40.79 | 40.79 | 40.79 | 40.79 | 40.79 | 40.79 |
| ดีเซล B20 | 33.50 | 33.50 | 33.50 | 33.50 | – | 33.50 | 33.50 | 33.50 | 33.50 |
| ดีเซลพรีเมี่ยม | 49.05 | 49.05 | 51.84 | 49.05 | – | – | – | – | 49.05 |
| แก๊ส NGV | 20.00 | – | – | – | – | – | – | – | 20.00 |
